معرفی کتاب بابا گوریو

●معرفی و نقد کتاب

«بابا گوریو» (Le Père Goriot) که در سال ۱۸۳۵ منتشر شد، یکی از تأثیرگذارترین رمان های اوژن دو رستینیاک و یکی از شاهکارهای بی نظیر بالزاک است که تصویری بی رحم و واقع گرایانه از جامعه ی بورژوازی پاریس در قرن نوزدهم ارائه می دهد . این رمان که در زمره ی «صحنه هایی از زندگی خصوصی» قرار می گیرد، به خوبی نشان می دهد که چگونه عطش سیری ناپذیر برای پول و پایگاه اجتماعی، می تواند پدری فداکار را تا مرز نابودی پیش ببرد و جوانی مشتاق را به مسیر فرصت طلبی سوق دهد . بالزاک با نثری دقیق و شخصیت پردازی های ماندگار، پرده از ریاکاری و بی تفاوتی اخلاقی جامعه ای برمی دارد که در آن، عشق فرزندی فدای تجملات و خودخواهی می شود .

●معرفی نویسنده

نویسنده ی این اثر ماندگار، اونوره دو بالزاک (Honoré de Balzac)، در سال ۱۷۹۹ در تورز به دنیا آمد و به عنوان یکی از بزرگ ترین رمان نویسان رئالیست فرانسه شناخته می شود . او پس از سال ها تلاش و شکست در مشاغلی چون چاپ و نشر، سرانجام با انتشار رمان «چوآن ها» در سال ۱۸۲۹ به شهرت رسید و با آثاری چون «چرم ساغری» و «اوژنی گرانده» جایگاه خود را تثبیت کرد . بالزاک مردی بی نهایت پرکار بود که روزها و شب ها را با نوشیدن قهوه های غلیظ به نویسندگی می گذراند و طرحی عظیم به نام «کمدی انسانی» (La Comédie Humaine) را در ذهن پروراند تا در قالب بیش از نود رمان و داستان، تصویری جامع از جامعه ی معاصر خود ترسیم کند؛ پروژه ای که مرگ زودهنگامش در سال ۱۸۵۰، آن را ناتمام گذاشت .

●برش و خلاصه ای از کتاب

داستان در پانسیون خانوادگی «مادام ووکه» در پاریس آغاز می شود که محل زندگی شخصیت های متضادی چون «بابا گوریو» و «اوژن دو رستینیاک» است . گوریو، تاجر ثروتمند سابق، با فروش تمام دارایی اش، جهیزیه ی هنگفتی برای دو دخترش، «دلفین» و «آناستازی»، فراهم کرده تا آن ها را به ازدواج اشراف درآورد؛ اما دختران پس از دریافت ارث، پدر سالخورده را به فراموشی می سپارند و او را در فلاکت بارترین شرایط رها می کنند . در همین حال، رستینیاک، دانشجوی جوان و جاه طلب، که شیفته ی زندگی اشرافی شده، ابتدا توسط هم اتاقی مرموز خود، «واترن» (یک محکوم سابق فراری)، به راه های میان بر و غیراخلاقی برای رسیدن به ثروت دعوت می شود و سپس با دلفین، کوچک ترین دختر گوریو، رابطه ای عاشقانه برقرار می کند . اوج تراژدی رمان زمانی رقم می خورد که گوریو، که تمام سرمایه ی خود را برای پرداخت بدهی های دخترانش خرج کرده، در آستانه ی مرگ، در تنهایی کامل و در حالی که دخترانش به عیش و نوش مشغولند، جان می سپارد و تنها رستینیاک و یک پزشک جوان در بستر مرگش حضور دارند.

●نتیجه گیری

«بابا گوریو» چیزی فراتر از یک داستان تأثیرگذار درباره ی عشق بی چشمداشت پدرانه و ناسپاسی فرزندان است؛ این رمان، روایتی تلخ از «آموزش دیدن» در مدرسه ی سختِ جامعه ی مدرن است که در آن، درس ها اغلب با از دست دادن معصومیت و فروپاشی ارزش های اخلاقی همراه است . بالزاک از خلال سرنوشت گوریو و رستینیاک، تضاد میان پاریس فقیرنشین و سالن های اعیان نشین را به تصویر می کشد و نشان می دهد که چگونه پول و موقعیت، می توانند تمامی پیوندهای انسانی را به فساد بکشانند . پایان نمادین رمان، با درخواست تکان دهنده ی گوریو از رستینیاک برای انتقام گیری از دخترانش و سپس تأمل او بر فراز گورستان «پر-لاشز» که در آن، به پاریسِ ازدورافتاده چشم می دوزد و فریاد می زند: «حالا، نوبت من و توست!»، نشان دهنده ی تولد انسانی نوین است که با پذیرش قوانین سخت گیرانه ی جامعه، برای تسخیر آن آماده می شود .