معرفی کتاب بلندی های بادگیر

بلندی های بادگیر (به انگلیسی: Wuthering Heights) رمانی نوشتهٔ امیلی برونته، شاعر و نویسندهٔ انگلیسی است که در ۱۸۴۷ با نام مستعار الیس بل منتشر شد. بلندی های بادگیر تنها رمان امیلی برونته است. ویژگی متمایزکننده این رمان در زمان انتشارش لحن شاعرانه و دراماتیک بیان آن، عدم تفسیر نویسنده و ساختار غیر معمولش بود. این اثر بارها به زبان فارسی ترجمه و منتشر شده است. این رمان مربوط به دو خانواده از نجیب زاده های زمین دار است که در اسکله های یورکشایر غربی زندگی می کنند (ارنشاوها و لینتون ها). واترینگ هایتس در این داستان به نام عمارت خانوادگی ارنشاو اشاره دارد که روی تپه و در معرض باد ساخته شده است. واژه واترینگ از کلمه ای اسکاتلندی گرفته شده است و به توفانی که اطراف خانه اصلی داستان وجود دارد اشاره می کند و نمادی از فضای پرسروصدای داستان است. سبک این رمان متأثر از رمانتیسم و داستانی گوتیک است.

این رمان یکی از آثار عجیب و شورانگیز ادبیات انگلیس است. امیلی برونته به همراه دو خواهرش، که آن ها نیز نویسنده اند، در ناحیه ای غمزده و وحشی زیسته است زیرا مسئولیت های کلیسایی پدر، آن ها را مجبور به اقامت در این ناحیه می کرد. یگانه برادرش به دوردست رفته و آنجا به یک زندگی بی هویت تن در داده بود؛ بنابراین، امیلی با زندگی آشنایی چندانی نداشت و تنها وجه دردآور و مصیبت بار آن را دریافت. حس عمیق پیوند با طبیعت، که در چشم او همان زمین بایر بود، به او اخلاقی قهرمانی آموخت و به وی امکان داد تا زندگی خود را بپذیرد و از آن لذت ببرد؛ بی آنکه شادی های دیگری به جز آنچه از ذهن خویش بیرون می کشید او را دلگرم کند. این رمان اثر زن جوانی است که صرفاً از وجود خویش الهام می گرفت. این رمان به دلیل نمایش ظلم ذهنی و جسمی از جمله آزار خانگی و چالش هایش با اخلاق ویکتوریایی و ارزش های مذهبی و اجتماعی بحث برانگیز بود.

داستان رمان از زبان خدمتکاری مسن که خدمتگزار میهمان جوان عمارتی پرماجرا است بیان می شود…

داستان اصلی بر روی دو خانواده با اصل و نسب می چرخد و عشقی که میان اشرف زاده ای اصیل با یتیمی بی سروپاست اما داستان به همین جا ختم نمی شود و…

بلندی های بادگیر توسط ناشر توماس نیوبی به همراه اگنس گری اثر آن برونته قبل از موفقیت رمان جین ایر خواهرشان شارلوت برونته پذیرفته شد، اما بعداً منتشر شدند. پس از مرگ امیلی، شارلوت ویرایش دوم بلندیهای بادگیر را ویرایش کرد که در سال ۱۸۵۰منتشر شد.