سه شنبه ها با موری (به انگلیسی: Tuesdays with Morrie) نوشته ی نویسنده ی آمریکایی، میچ آلبوم است که در سال ۱۹۹۷ منتشر شد و یکی از کتاب های پر فروش بوده است. داستان کتاب واقعی است و دربارهٔ ارتباط موری شوارتز با شاگردش میچ آلبوم است. قهرمان اصلی داستان بیمار است، بیماری او بتدریج اعضای بدن را از کارمی اندازد و باعث مرگ سلولی بافت ها و ماهیچه های بدن می گردد، موری مرگ را پذیرفته؛ او خواهد مرد اما در واپسین روزهای زندگی می خواهد به کمال برسد.
خلاصه داستان
آغاز کتاب با شرح حال استاد دانشگاهی است که درس علوم اجتماعی را به شکلی خاص به دانشجوها تدریس می کند. شاگردان زیادی دارد و ارتباطش را با آن ها حفظ می کند.
شاگردی به نام میچ دریکی از برنامه های تلویزیونی استاد را می بیند. استاد بیماری ALS گرفته است. به تدریج تمام عضلاتش تحلیل می رود. هرروز با چالشی جدید روبرو می شود. میچ به دیدن استاد می رود. با دیدن حال استاد تغییر اساسی در روند زندگی او اتفاق می افتد. برنامه هر سه شنبه با گفت وگو در مورد اصول زندگی مانند مقوله ازدواج، مرگ، تأسف خوردن برگذشته، بخشش، احساسات، سالخوردگی بیماری و غیره ادامه دارد.
این کتاب غیرداستانی ، روبه زوال رفتن جسم استاد موری را بیان می کند. درنهایت استاد می میرد ولی تا پایان زندگی اش به اطرافیانش عشق ورزید و به همه یاد داد که تا آخرین لحظه زندگی باید شادبود و زیست.
نکات جذابی را که دوست داشتم با شما به اشتراک بگذارم.
پذیرای چیزهایی باشید که از عهده انجامشان برمی آید و آنچه را هم که نمی توانید انجام دهید قبول کنید.
- گذشته را به عنوان هر آنچه گذشت است بپذیرد، و آنرا نه انکار کنید و نه به دور بیاندازید.
-بخشیدن خود و دیگران را یاد بگیرید.
- حرفی از عمق جانت وازدرون قلبت بگو
-درباره ایمان و باورهایت چیزی بگو
- میچ، مردن تنها چیزی است که باید برایش نگران باشیم، زندگی کردن بدون احساس خوشبختی، حرف دیگر است بنابراین بسیاری از کسانی که به دیدار من می آیند، شاد نیستند و احساس خوشبختی نمی کنند.
-عشق برنده می شود همیشه عشق برنده می شود.
- فرهنگمان نمی گذارد مردم نسبت به خودشان احساس خوشایندی داشته باشند. تو باید بسیار توانمند باشی که اگر چنین فرهنگی، کارایی لازم را ندارد آنرا بپذیری.
-تنها روشی که به زندگی معنا می بخشد این است که خودت را وقف کسانی کنی که دوستشان داری، خودت را وقف جامعه اطراف خود کنی و خودت را وقف مطلبی کنی که به تو معنا می دهد و هدف می بخشد.
-این بار بدون اینکه بخواهیم مجموع شانزده سال اطلاعات را درهم ادغام کنیم، بی درنگ به درون آب های آشنای گپ و گفت دوران قدیم دانشکده پریدم.
-عشق تنها عمل عقلانی و منطقی است.
- چقدر خوب می شود که اگر برای دلسوزی برای خود، محدودیتی قائل شویم، فقط چند قطره اشک و سپس با روز همگام شویم.
