رد پای نوری در مسیر

عنوان احتمالی: رد پای نوری در مسیر

موفقیت، آن قله ی دوردستی نیست که فقط با رسیدن به آن، نفس ها تازه شود. موفقیت، همین ردِ پای نوری است که هر روز، در مسیرِ تلاش های کوچک و بزرگمان، به جا می گذاریم.

انگار که با هر قدم، تکه ای از وجودِ سردرگمِ دیروزمان را در صندوقچه ی خاطراتِ امنِ امروز می گذاریم و رو به جلو می رویم. این مسیر، همیشه هموار نیست؛ گاهی بادِ تردید می وزد، گاهی بارانِ ناامیدی می بارد. اما نورِ امید، آن فانوسِ کوچکی است که در دستِ خودمان است و اجازه نمی دهد در تاریکی گم شویم.

موفقیت، شاید در نگاهِ دیگران، رسیدن به یک نقطه باشد؛ اما در نگاهِ من، جاری شدن است. مثل رودی که از سرچشمه ی اراده آغاز می شود، صخره ها را می شکند، دره ها را درمی نوردد و در نهایت، دریایِ آرامشِ رضایت را پیدا می کند.

امروز، به جایِ نگاه کردن به انتهایِ جاده، به قدم هایم لبخند می زنم. به هر می توانم که در دل فریاد زدم، به هر نمی شود که شکستم. اینها، تنها دستاوردهایِ من هستند. همین شدن ها، خودِ موفقیت است.